mē 1. S. Mine, to me നിശ്ചയം വന്നുമേ Bhr. 2. T. M. C. = മേല്‍ in മേക്കെട്ടി a canopy (പട്ടു മേ SiPu.). മേക്കലം the cover of a distil. മേ ക്കാതു the upper part of the ear, മേക്കാമോതി രം മേക്കാതില earrings of I/?/awattis; മേക്കി ടുക see മേല്‍. 3. = മേയ് in മേക്കാരന്‍ a shepherd.

ma/?/akkuγa So. = മയക്കുക (fr. T. മഴു ങ്ങുക, C. Te. Tu. masaku to grow dim, blunt). 1. To beat, wash, cleanse. 2. to protract, delay, confound.

mān aM. T. (മന്നു, മന്നന്‍, മണ്‍). A king in ചേരമാന്‍ KU., പെരുമാന്‍ Bhr. II.

muruḍuγa l. കഷ്ഠം കൊണ്ട് ഒക്ക മുരു ടിക്കിടക്കുന്നു = മുരടി. 2. മുരുടിപ്പറിക്ക to pluck by twisting, as cocoanuts (C. Te. muruču, to wrench fr. മുറുക). മുരുണ്ടുക No. = മുരുടുക 2 f. i. തേങ്ങ മു., also മുരുണ്ടിക്കെട്ടുക (ചുറെക്ക 1, 374).

mi/?/uṇṇγa (T. So. വി —, Te. mringu, C. Te. mingu, C. Tu. nungu). To swallow ഗു ളികയായി മി. a. med. മി'വാന്‍ വായ്പിളര്‍ന്നു AR. തീവ്രം മി'ങ്ങിനാന്‍ രക്ഷസ്സവളെ VetC. ആമോ ദം പൂണ്ടു മി. CG. to devour. വാരിമി. AR. to gulp down. പാവകന്‍ നമ്മെ മി. CG. (of fire), രാഹുവരുന്നു നിന്നെ മി'വാന്‍ CG. (to the moon). അരക്കര്‍ പടയും മി. RC. ബ്രഹ്മാണ്ഡം മുഴുവനേ മിഴുങ്ങി രാമന്‍ KR.; also to swallow injuries ആയിരം മി. യാല്‍ ആണല്ല prov. — മിഴുങ്ങി പ്പറക to slur, speak inarticulately. CV. മിഴുങ്ങിക്ക to absorb.

mīḍham S. (pass. part. of മിഹ്) Passed, as urine.

m/?/ġam S. 1. A deer, മാന്‍; f. മൃഗി. 2. an animal, wild beast, also m. ഘോരനായ മൃ. KR. 3. a quadruped. മൃഗതൃഷ്ണ S. mirage കാനജലം, മരീചിക. abstr. N. മൃഗത്വം V1. beastliness. മൃഗപതി S. the lion. മൃഗപ്രായം S. brutish; instinctively. മൃഗയ S. (മാര്‍ഗ്ഗ) hunting മൃഗയില്‍ അതികുതുകം ഇയലും മനസ്സ് VetC. മൃഗയ ചൂതുകളും അരു തു KR. മൃഗയാദികള്‍ പത്തു or ദശവര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ the 10 temptations of a king AR. മൃഗയു a hunter കൊന്ന മൃ. ക്കള്‍ Bhg 10. മൃഗരാജന്‍ the lion, so മൃഗശാസന സന്നിധൌ CC. മൃഗശീര്‍ഷം; Tdbh. മകയിരം q. v. മൃഗശീലം, മൃഗസ്വഭാവം beastliness. മൃഗിതം S. sought, pursued. മൃഗേന്ദ്രന്‍ = മൃഗരാജന്‍ PT. മൃഗ്യം 1. to be sought. 2. brute മൃ'മാം നിന്‍ ക്ഷത്രിയബലം (opp. ഹൃദ്യം spiritual) KR.

maǹǰeṭṭi T. M. (S. മഞ്ജിഷ്ഠ). Rubia Manjith, Bengal madder മ. പ്പൊടിയും MM. മഞ്ചേരി N. pr. A village, once the station of a Mai. corps. മ. യില്‍നിന്ന് ഒരുമിച്ചു കൂടിയതു prov. for casual acquaintance.

mala 5. (മല്‍). 1. A mountain, higher than കുന്നു f. i. മാമലHimālaya & Mēru, Bhg. തിരു വില്വമാമല. 2. raised land, hill-land (= മ ലനാടു, മലയം); in N. pr. f. i. മലപ്പുറം. 3. that which lives or is found in mountains മലയാടു, മലഞ്ചേരട്ട, മലയിഞ്ചി etc. (see Cpds.). മലക്കം (T. shaking) standing upright & bending the head backwards, B.; a kind of ചാ ട്ടം or മറിച്ചല്‍ No. മലക്കാരി a deity of Kur̀ichiars. മലങ്ക Malayāḷam KU. മലങ്കരു a rivulet (doc.) മലങ്കറി vegetables. മലങ്കിളി, മലന്തത്ത a small parrot V1. MC. മലങ്കുറവന്‍ (Mantr.) a tribe of Kur̀awas. മലങ്കൃഷി hill cultivation. മലങ്കൊളുന്പു B. a cultivated valley.

muḍa 1. T. C. Tu. M. = മിട, മുടി A knot സ ഞ്ചിക്കുളള നൂല്‍കൊണ്ടു മുടകെട്ടി TR. 2. (T. bad smell, C. virile spots) dirt as in cloth, salt, sugar, etc. പൊടിയും മുടയും, ചേറും മുട യും prov. തേച്ചു മുടകളക TP. V2. to scour. മുടമുടകന്‍ Vl. a term of abuse. മുടയുക 1. = മി — q. v. 2. to be soiled, dirty Vl.