hrēša S. (horse, old hros) = ഹേഷ, Neighing, also ഹ്രേഷിതം.

skhalanam S. (L. scelus, G. skairō). Stumbling, tumbling. നാമസ്ഖ. mistaking the name. വാക്കിന്നു സ്ഖ. വന്നുപോയി (as begging for നിദ്രാവത്വം where നിര്‍ദ്ദേവത്വം was intended) to stutter, fail. സ്ഖലിതം S. (part.) 1. staggering, slipped. 2. = ഇന്ദ്രിയസ്ഖലനം nocturnal pollution. 3. സ്ഖ'ന്‍ bald-headed V1.

haram S. (G. cheīr). 1. What takes away പാപഹരസ്നാനം Bhg. കുലഹരവൈരം ChVr. destroying the family. മലഹരം GP. 2. removal, destruction നമ്മോടു മറുത്ത ശത്രുരഹ രം ചെയ്തുപോക Mantr. ദീനം മുഴുവന്‍ ഹ. വ ന്നില്ല, അവന്‍ ഹ. വന്നു പോയി vu.

hēmam S. 1. Gold ഹേമസിംഹാസനം Bhr. ഹേമചങ്ങലകൊണ്ടു ബദ്ധനാം, മുക്തന്‍ എന്ന നാമവും പൂണ്ടീടുന്നു Chintar. ഏമ അഞ്ഞ നം a. med. 2. (T. ഏമം = യമം or കേമം?) compulsion, force. അവര്‍ക്കു ഹേ. ചെയ്ക to use violence against. ഹേ. പറക, ഹേമവാക്കു to declare forcibly. ഹേമകൂടം N. pr. mountains No. of Tibet, Bhg5. ഹേമന്തം S. (G. cheimōn, ഹിമം), winter ഹേ' കാലം CG. Bhg. ഹേമ N. pr. f., f. i. തൂമ കലര്‍ന്നൊരു ഹേ മെക്കു CG. denV. ഹേമിക്ക (2) to compel, force. അവ നോടു ഹേ'ച്ചു extorted. ഹേമിച്ച് എഴുതി വാങ്ങി TR. forced me to write.

snuša S. (L. nurus, Ge. Schnur). Daughter in law.

stavam S. (സ്തു). Praise സ്തവങ്ങളാല്‍ സ്തുതിച്ചു VilvP. സ്തവകന്‍ a panegyrist, eulogist.

hari S. (= ഹരില്‍). 1. Green, tawny. 2. Višṇu; his name at the head & end of all even official letters TR. ഹ. എഴുത്തൊന്പതു the initial formula ഹരിശ്രീഗണപതേ (sic)* നമഃ vu. ഹരിപദ ചിന്ത Bhg. worshipping Višṇu. 3. a lion ഹരിയും കരിയും വെടിഞ്ഞു വൈരം CC. വന്നു ഹ. PT. *(for ഹ'ഗണപതയേ). ഹരിണം S. yellowish white; a deer. Bhg. പ ട്ടു കിടക്കും ഹരിണി f. Bhg. ഹരിതം & ഹരില്‍ S. green, the colour (L. viridis, G. chortos). ഹരിതാലം, അരിതാരം yellow orpiment. ഹരിദശ്വന്‍ the sun. — ഹരിന്മണി emerald. ഹരിദ്വാരം വിശ്രുതം SiPu., N. pr. Hurdwar. ഗരിരൂപധാരികള്‍ AR. lion-like (monkeys). ഹരിശ്ചന്ദ്രന്‍ N. pr. a king. Bhg. ഹരിശ്ചന്ദ്ര പ്പെരുമാള്‍ KU. ഹരിഹരന്‍ N. pr. (Višṇu & Siva united), ഹരി ഹരപട്ടര്‍ jud.

sūd/?/anaǹ S. Killing, destroying. മധുസൂ. Višṇu. Bhg. സൂദന്‍ S. a cook. സൂദശാസ്ത്രം cookery.

snāyu S. (sinew). Tendon, med.

sūδaǹ S. (സൂ; G. seyō, to incite, send). 1. A charioteer; also carpenter. 2. the son of a Kšatriya from a Brahmani = ചാക്യാര്‍ a bard. സൂതമാഗധജനം KR. a commentator of the Shastras.