mēǹ T. aM. (C. mēnu = മേല്). What is above, superiority, excellence. മേനവന് a superior, title of Sūdra writers നാലു മേ'ന്മാര് TR. = എഴുത്തുകാര്, gen. മേ നോന് (മേനക്കുടം (ങ്ങള്) Palg. as called by lower castes); a minister, agent appointed by a Rāja with the gift of a style or palm-leaves; title of barons KU. — അംശമേ നോന് etc. (mod.). മേങ്കൈ authority. മേങ്കൊങ്ക a fine breast പുണര് മേ. RC. മേങ്കോയ്മ the highest power മേ. സ്ഥാനം. മേഞ്ചാതി V1. (ജാതി) 1. excess. 2. fine words. മേ. കാട്ടുക to flatter. മേഞ്ചൊല്ലാള് speaking nicely f. മതുമേ RC. മേഞ്ചൊന്ന Bhg. = മേല് ചൊല്ലിയ. മേന്തടി upper timber B. മേന്തോന്നി, (T. വേ —) = മേത്തോന്നി q. v. മേനാള് RC. = മേല്നാള്. മേന്നകയാള് splendidly decorated f. Sīta, pl. മേന്നകമാര്; also മേന്നകത്തയ്യല് RC. മേന്നടയാള് walking nobly f. RC. മേന്നോക്കി a superintendent, accountant, minister of Porḷātiri; also മേനോക്കിമാര് KU. title of barons മതിലഞ്ചേരി മേ. TR. (in Kōṭayaγattu), മേനോക്കു കൊടുത്തു KU. his office. മേന്പെടുക V1. 1. to fall upon something. 2. to suffer bodily pain. മേന്പൊടി V1. = മേല്പൊടി. മേന്മ excellence, superiority. ആകായ്മയും മേ. യും ഇല്ലതിനാല് KeiN. neither better nor worse for it. ദേവി തന് മേ. യെ ചൊല്ലി ക്കൂടാ CG. മേ. യില്, — യോടേ well. മേ. വെടി V1. a royal salute. മേന്മീശ B. mustaches. മേന്മേല് more & more മേ. വര്ദ്ധിച്ചുവരും, മേ. പ്രസാദിച്ചിതു Bhg. മേ'ലേ CG.
