ukkam T. M. (√ ഉ = നടു) 1. Middle, hip. ഉക്കത്തെടുക്ക SG. to carry a child. ഉക്കത്തു പുണ്ണുള്ളവനു prov. 2. side ആരാന്‍റെ ഉക്കത്തു പാര്‍ക്ക sit under one's jutting roof. Previous page Next page

ūkkụ T. M. (T. Tu. C. height, fr. √ ഉ) = ഉങ്കു 1. Strength, exertion ഊക്കറിയാതെ തു ളളിയാല്‍ prov. ഊക്കോടുമണ്ടുന്നു, ഊക്കേറും രാ ക്ഷസന്‍ AR. ഊക്കുളള മന്നന്‍ Bhr. യാദവന്മാ രില്‍ തന്നൂക്കിനെ കാട്ടി CG. used his force against the Y. ഊക്കു പൊഴിഞ്ഞൊരു വിസ്മയം CG. ഒരൂക്കിന്നു, മൂന്നൂക്കിന്നു മൂഴക്കു ചന്ദനം ഉ രസി TP. 2. iron point of a top V1. ഊക്കം id. വെടിയുടെ ഊക്കുകൊണ്ടു കോട്ട ഉ ടഞ്ഞു Ti. ഊക്കന്‍ strong ബന്ധുക്കളേക്കാള്‍ ഊ.. CG. Kāma. ഊക്കര്‍ പഴിയാതവാറു RC. so as not to be blamed by the brave.

ūyal = ഊഞ്ചല്‍ RC.

uktam S. (part. വച്) Said, a saying. — ഇത്ഥം ഭൃഗുവിനാല്‍ ഉക്തനായ രാമന്‍ Brhm P. addressed, spoken to. — ഉക്തി word. ബൌദ്ധന്മാരുടെ ഉക്തി വീണു KU. the B. were defeated in argument. ഉക്തവാന്‍, ഊചീവാന്‍ po. having said. ഉക്ഥം a Vedic sentence.

ur̀uppiγa H. rūpī പൊന്നുറുപ്പികയെല്ലാം PT.

ukkuδa (C. Tu. to boil up. T. ഉകു to fall) 1. To start, lean to one side as one falling പത്ത് എട്ട് ഉക്കി പോയി (loc.) 2. V1. to rot in water as wood T. C. Tu.

ukha S. Pot, saucepan. — also ഉരല്‍.

ubēδam S. (ഇതം) Come near, furnished with. ധര്‍മ്മോപേതന്‍ etc.

ūrpụ (ഊര്‍ or ഊപ്പു, ഉറുപ്പു) Claim, right ഊ. കൊടുക്കേണ്ടവന്‍ the chief person at a marriage, hunt.

urakka T. M. (ഉരം I.) 1. To be strong. ദുരിതങ്ങള്‍ ഉരത്തു VilvP. prevailed. adj. ഉരത്തശീല coarse, ഉരത്തവില്ലു Bhr. strong. ഉരത്തകള്ളന്‍ a confirmed rogue. ഉരത്ത പാ ന്പിന്ന് ഉരത്ത വടി prov. ഉരത്തന്‍ (ഉരത്തവന്‍) a strong man. 2. = ഉരെക്ക II. to speak നൃപതിയോടുരത്താന്‍ ഏവം എല്ലാം KR. ഉരത്താള്‍ Bhr.