kumbiḷ (കുന്പു) 1. Temporary vessel made of a stitched plantain leaf (So. ദൊന്ന). V1. കോരനു കുന്പിളില്‍ കഞ്ഞി prov. തൂവിയ അരികുന്പിളം കുത്തിവാരുക TP. as in a paper bag. 2. = കുമിള്‍. 3. കുന്പുള്‍ വേര്‍ക്കു കൈപ്പു GP. (one of പഞ്ചമൂലം) കുന്പിളും ചിന്പാകവും Nal 3.

kulāvuγa T. aM. To be bent on, converse with പിഴ കുലാവിനതു കണ്ടു, നെറി കുലാ വിന നിശിചരന്‍ RC.

koṇga T. M. (C. Te. curved, arched) Women's breast. കൊങ്കകള്‍ക്കാനനം ചാലക്ക റുത്തു CG. in pregnancy. കൊങ്ക പിടിച്ചു ബാ ലന്‍ CC. (= മുല). കൊങ്കായുഗളം (sic.), നല്ല പ ന്തൊക്കും കൊങ്കകള്‍ etc. കൊങ്കച്ചി, കൊങ്കിച്ചി woman with full breasts (po. കൊങ്ക നല്ലാര്‍ etc.) കൊങ്കി So. (see also കൊം) a sickle = അരിവാള്‍ No.

kummụ 1. C. Te. T. To beat in a mortar, or gently. 2. കുന്പല്‍, കമ്മല്‍ descriptive of heat, കുമ്മെന്നുള്ള കനല്‍ചൊരിയും നേര്‍ RC. eyes like live coals. കുയവന്‍ see കുശവന്‍.

kōččuγa (C. കോശ crooked) To be contracted; So. to shudder. കോച്ചിനോവു V2., കോച്ചി വലിക്ക of spasms, see കൂച്ചു. VN. I. കോച്ചു (= II. കോച്ചല്‍ 1.). കോ'൦ കൊ ളുത്തും NoM. II. കോച്ചല്‍ 1. contraction, cramp. 2. side, direction തെക്കേക്കോച്ചല്‍ etc. 3. western side of a compound.

karaḍaγaǹ S. (കരടം elephant's cheek) Name of a sly fox (PT.), proverbial for cunning.

kāṇ/?/am S. (= കാന്പു) 1. Stem, stalk ഊരു കാ'ങ്ങള്‍ CG. 2. knot, joint; chapter, book, f.i. 3 in Amara Simha, 6 in Rāmāyaṇam ഉത്തരത്തോടുകൂടി ൭ കാ'മായതു KR.; all science is divided into ജ്ഞാനകാ. &കര്‍മ്മകാ. theoretical & practical knowledge. Tatw. കാണ്പു see കാന്പു 2.

kāṭhinyam S. = കഠിനത Hardness, severity.

kanṭham S. Neck, throat ക.പിരിച്ചു കഴിച്ചാ൯ CG. killing a child. കണ്ഠങ്ങള്‍ ഖ ണ്ഡിക്ക etc. കണ്ഠഛേദം Nal. cutting the throat. കണഠധ്വനം (കൂററന്‍റെ) PT. = മുക്കിറ, അലര്‍ച്ച. കണ്ഠനാളം throat കഴുത്തില്‍ കണ്ടനാളത്തിന്‍റെ രണ്ടുപുറത്തും MM. ക'ളാവധി പുതപ്പിച്ചു SiPu. കണ്ഠമാല 1. necklace. 2. scrofula round the neck; common curse & abuse. കണ്ഠസൂത്രം the nuptial necklace (Tāli). കണഠസ്നാനം & കണ്ടസ്ന — bathing without immersing the head. കണ്ഠാഭരണം SiPu. women's neok-ornament. കണ്ഠീരവം PT. lion (രവം sound). കണ്ഠ്യം guttural (gram.)

kenduγa (Tdbh., ഗന്ധ) To stink.