kāšam (T. കാചാ = കായാവു q. v.) കാ ശപ്പൂ എന്ന പോലെ നരച്ചു വെളുത്തുപോം KR. കാശത്തോട് ഏശീട്ടു പേശുവാന്‍ പോരും ഇ ക്കേശം CG.

karippụ (VN. കരിക്ക) 1. Jungle cultivation (see പുനം) by burning. 2. dusk (= കരിക്കല്‍) അന്തികരിപ്പിന്നു വന്നു V1. 3. the 4th sort of sandal-wood, knotty pieces used for powder.

P. khwāǰah. 1. A man of distinction, a rich merchant. കോഴിക്കോട്ടു കോജ or കോയ a rich settler at Calicut, who created the naval power of the Samorin, & helped him to conquer Cochin; a feudal prince KU. 2. title of teachers, etc. കോജയായ തന്പുരാനേ (Mpl.) invocation of Mohammed.

kala (√ കല്‍ to mix) 1. C. Tu. M. A mark as of small-pox; scar വെന്തകല;; mole പൊടികളാല്‍ മറച്ചീടുന്ന കലകളും CrArj. കല കെട്ടിയിരിക്ക to wear scars of wounds. കല മാ യുക scars to disappear. 2. T. M. stag, buck (also = പേടമാന്‍) കലകളും പുലികളും ഒളിച്ചു CrArj. കലയും പുലിമാനും KR. കലങ്കൊന്പു antler യാഗേ ക'ന്പും ഏന്തി KR. കലവീഴുക (1) to form in a scab; the cheeks of old people turning black; (met.) to lose one's good name. II.

koyyāḍuγa (കൊഴി ?) To be unable to keep up the head, തലകൊയ്യാടിപ്പോക; പിലാവു കൊ. to yield the last fruit.

kūi (കൂ), അയ്യോ കൂയികൂയി (hunting cry).

kāypaṇam (see കാവന്‍) Money settled by a Māppiḷḷa on his daughter at marriage.

kotti (picker) 1. Cock of a gun; അ വന്‍ കൊത്തിപറിച്ചു ചേര്‍ത്തതു TR. കൊ. പറി ച്ചു നിന്നു—ഇടക്കൊത്തിക്കു വെച്ചിട്ടുളളു വെടിക്കു പറിച്ചിട്ടില്ല he only half-cocked the gun. 2. pickaxe = മഴു V1. 3. കല്ക്കൊത്തി stone- digger, carver, കൊത്തുപണിക്കാരന്‍. കൊത്തില്‍ V1., കൊത്തിള്‍ B. a bird. I.

kūt/?/t/?/āram = കൂററു Cry, noise.

kondaǹ 1. (കുന്തം?)കൊ. പുല്ലു Impatiens oppositifolia. 2. (C. Te. കൊന്തു confusion) കൊ. പല്ലു, കൊന്ത്രന്പല്ലു irregular tooth. കൊത്തരക്കല്ല് (loc.) irregular, sharp edged stone.