kārpikka 1. = കാപ്പിക്ക V1. 2. = കാരുക f. i. കാര്‍പ്പിച്ചു തുപ്പുക.

kačča Tdbh. കക്ഷ്യ (C. Te. Tu. കച്ചുക to bind) 1. Hem of the garment tucked into the waist-band കോത്തുകെട്ടേണം. prov.— കോ ത്തു വലിച്ച ക.. unwillingness to give— കച്ച വാല്‍ പിടിച്ചു RS. 2. girdle, waist-belt. കച്ചയും തലയില്‍ കെട്ടും കെട്ടി KU. got ready for fighting — പടക്കച്ചകള്‍ Nal. ക. ചുറ്റുക V2. 3. long cloth, coarse cloth — വെള്ളക. the finer sort — കവിണി ക. also മഞ്ഞക്കച്ച of Māpḷichis, തെ ക്കന്‍ ക.. (from മണപ്പാടു). 4. = കോണം loc. ശവത്തിന്നു ക. ഉടുപ്പിക്കും jud. Hence: കച്ചക്കണക്കു bill of sale of cloth (3). കച്ചക്കയറു girth of elephant (2) = കക്ഷ്യ. കച്ചകെട്ടു കഴിക്ക to begin the art of fencing in കളരി. നാലരെ കച്ച കെട്ടിക്കുന്നു V1. (the king) orders 4 Nāyers to devote themselves to death (old); to teach the use of weapons (mod.) കച്ചപ്പുറം (2) royal girdle or zone. കച്ചവടം (3) commerce in clothes T., trade in general കച്ചോടം ചെയ്ക; കച്ചവടക്കാരന്‍ merchant; കച്ചവടപ്പാടു commercial concern. കച്ചില war-girdle തമ്മില്‍ വെട്ടിക്കൊല്ലിപ്പാന്‍ ക. കെട്ടി KU. കളരിക്കന്നു ക. ചുററി പൊ യ്ക, പാലൊയം ക. TP. (see കച്ചു).

kuyyal കുയ്യില്‍ (prh. കുഴിയില്‍) Spoon, small spoon, Tu. കുലര.

kaṭṭa T. M. (C. Te. ഗഡ്ഡ fr. ഗഡു stout, thick). 1. Lump, mass, ചോരക്കട്ട coagulated blood. കട്ടവെക്ക, പിടിക്ക to concrete as തയിര്‍ etc. തീക്കട്ടകഴുകിയാല്‍ കരിക്കട്ട prov. 2. = മ ണ്‍കട്ട clod, sod. ഉരുട്ടുക ക., പെട്ടിക്ക. (for building). 3. clog, കട്ടച്ചെരിപ്പു Palg. = മെതിയടി. Hence: കട്ടക്കാര a thorny plant. കട്ടക്കാണം 1. the right of breaking the ground = തൂശിക്കാണം, കൊഴു അവകാശം. 2. a tenure of ricefields unfavorable to the cultivator, hence called കഷ്ടക്കാണം. കട്ടക്കിടാവു newborn infant തന്‍ ക. മായി തുഷ്ട യായ്നിന്നാള്‍ CG. അരയന്നക്ക. പോലെ RS. (see ചോരക്കുഞ്ഞു). കട്ടക്കോല്‍ instrument for breaking the clods after sowing, consisting of the handle, വ ടി, and the block, കട്ടക്കുട്ടി, കട്ടോടം. കട്ടങ്ങം So. tie on the neck of oxen. കട്ടപ്പാര a wooden spade. കട്ടറ (കട്ടുകറ) rust, ക. പിടിക്ക to rust.

kalappa T. Te. SoM. (കലം) Plough & what belongs to it, see കരിക്കലം, കരുവി.

kur̀umbel (II. കുറു) So. കുറുമ്മന്‍, — ന്പു Sweepings, mote, sediment, coagulated pieces തലയില്‍നിന്നു താളിയുടെ കു. പോയി ല്ല vu.

kišku S. Forearm, cubit.

kūmbāram = കൂന്പല്‍ Heap.

kudhram S. Earthholder, mountain.

No. = കരളുക To mine, bore as mice; make incisions, as in meat for salting മീ൯ കരന്ന് ഉപ്പു തേക്ക.