5. (v. a. of തൂങ്ങുക) 1. To suspend, hang up, as തോരണം etc. തെരുവീ ഥികള്‍ അടിച്ചു തൂക്കയും തളിക്കയും ഇല്ല KR. അവരെ തൂക്കിക്കളക TR. hang them! 2. to weigh. തൂക്കിക്കൊടുക to weigh out to one. ബുദ്ധിയും ബലവും തമ്മില്‍ തൂക്കീടുന്ന ബുധ ജനം VyM. who compare. 3. T. So. to take up, തൂക്കിക്കൊണ്ടു പോക. 4. (loc.) to be drowsy, to nod, as in sleep. VN. തൂക്കം T. M. C. Tu. (Te. തൂനിക) 1. hanging, esp. the ceremony of swinging suspended by hooks, (called തൂക്കച്ചൂണ്ട), in honor of Kāḷi. 2. weighing, weight ശേഷം ഉറു പ്യ തൂക്കക്കുറവടിയത്രേ TR.; നടക്കുന്ന തൂക്ക ങ്ങളെ തുല്യമാക്ക TR. 3. precipice, perpendicular കടുന്തൂ., നേര്‍ത്തൂക്കം V2. തൂക്കം കിളെ ക്കരുതു ചാരി കിളെക്കേണം make the mud-wall rather slanting. 4. sleepiness. 5. a cradle of cloth suspended by the 4 corners. B. തൂക്കക്കാരന്‍ (1) a swinger; (2) a weigher. തൂക്കക്കൂട്ട = ആധാര —, കരണകൂട്ട a long, suspensible basket. തൂക്കക്കോല്‍ a balance, (നാട്ടുകോല്‍ & കൊളമ ക്കങ്കോല്‍). തൂക്കച്ചാടു B. a swing, rack; gallows. VN.തൂക്കല്‍ drooping, drowsiness, grief. കോ ഴിക്കു തു. is dying. CV. തൂക്കിക്ക (1) അവനേ തൂ. PP. have him hanged. (2) മുളകു തൂ. to get weighed. ൧൦൦ ഇടങ്ങാഴി മുളകിന്നു ൫ തുലാം കണ്ടു തൂക്കിക്കു ന്നതു മര്യാദ ആകുന്നതു TR. തൂക്കു 1. what hangs or serves to suspend something. 2. what can be lifted at once. ഒ രു തൂക്കുപാത്രം two pots. (തൂക്കു Cal. = one പാനി). 3. dependency, direction. എന്‍റെ തൂ. of my party. കപ്പല്‍ കണ്ണനൂര്‍ തൂക്കില്‍ നില്ക്കുന്നു off Caṇṇanūr. മുട്ടുങ്കല്‍ തൂക്കിന്നു തോണിയും ആളെയും അയച്ചു TR. തൂക്കുമഞ്ചം a cradle, തൂ'ത്തില്‍ കിടത്തി Sk. തൂക്കുമണികള്‍ Nal. dangling ornaments. തൂക്കുമരം gallows. — തൂക്കുറി = ഉറി. 142. തൂക്കുവിളക്കു a hanging lamp.

toil (C, Tu. സുലി, see തോല്‍; √ തൊല്‍ T. before) Skin; bark, peel, rind. അസ്ഥി രോ മം തൊലി ഇവ ചൊല്ലിയും നായാട്ടില്‍ കൊല്ലും KR. വേര്‍മ്മേലേത്തൊലി a. med. അത്തൊലി ത ന്നേ വിളന്പി CG. plantain-skins. തൊലിക്ക v. a. to skin, peel തൊലിപ്പുറം എടുക്ക V1.; ഉള്ളി തൊലിച്ചു കുത്തിയിട്ടു a. med.; ചാല ത്തൊലിച്ച വാഴപ്പഴങ്ങള്‍ CG. VN. തൊലിപ്പു peeling. തൊലിപ്പനരി V2. = വെ ളുപ്പിച്ച അരി (B. rice merely husked, not well beaten). തൊലിയുക n. v. to be peeled. തോല്‍ തൊലിഞ്ഞു പോയി the skin went off.

turyam S. (=തുരീയം) 1. Fourth. 2. the fourth state of the soul (നിലം, ഭൂമി), oneness with Brahma in different degrees, hence മുത്തു ര്യം KeiN. threefold: (ജീവ തു., പര തു., ശിവ തു. VedD.). വിദ്വാന്‍ തുര്യസ്ഥനായി Bhg. (above ജാഗ്രം, സ്വപ്നം, സുഷുപ്തി).

tammandam Tdbh., സംബന്ധം, സ മ്മന്തം.

taranikka V1. (Tdbh., ധരണം? or തരണം?) To rehearse a play, to learn & teach it കളി ഇണക്കുക V1.

tālparyam S. (തല്പര) 1. Having in view, aiming at; design, object, ഈ പദ ത്തിന്‍റെ താ. ആവിതു the meaning. തത്വജ്ഞാ നത്തിന്‍ താ. Bhr. 2. earnest purpose, diligent effort, കാണേണം എന്നു വളരേ താ. ആ കുന്നു TR. താല്‍പര്യപ്പെടുക to purpose, endeavour. മക്ക ള്‍ മാത്രം കൊടുക്കേണം എന്നു താ'ട്ടു wished particularly. ചെയ്വാന്‍ താ'ട്ടു MR. (mod.), അ തിനു ഏറത്താ'ടുന്നില്ല to like.

tāṇḍuya T. Te. (C. Tu. ദാണ്ടു) 1. v. n. To jump, cross. 2. v. a. to put into another place. v. a. താട്ടുക 1. To get over or through, വെ ള്ളം ഉള്ള സ്ഥലത്തേക്കു പോയി ക്ഷാമകാലം താ ട്ടേണം Arb. 2. to push aside.

teḷḷuγa T. M. (തെള്‍) 1. To sift or winnow by casting up gently in a fan. (പൊ ന്‍) ഇടിച്ചുതെള്ളിക്കൊള്‍ക TP., a. med. to separate what is fine & coarse. 2, to jump, നെ ഞ്ഞത്തു, വയററില്‍നിന്നു തെ. to heave, pant, to be disturbed. VN. തെള്ളല്‍ winnowing. തെള്ളി 1. sifted powder. 2. sifted resin (= കീല്‍. V2.) CV. തെള്ളിക്ക to get sifted, as കുമ്മായം, കാപ്പി.

tarǰikka S. To threaten ശിക്ഷകളാല്‍ അവരെ തര്‍ജ്ജിച്ചു TR.; ദുര്‍ജ്ജനങ്ങളും അവനെ ത'ക്കും PT. blame. തര്‍ജ്ജിതന്‍ Bhg. blamed, abused. (part.)

taḍam S. 1. Declivity, shore (fr. തട 2). 2. dependent parts of the body, as കടിതടം, സ്തനതടം. 3. M. T. (തടവു) what is broad, wide, as garden-bed (ത. കെട്ടിക്ക Arb.), a basin round a tree to hold water (തടം ഇടുക; കൈ പ്പത്തടത്തില്‍, അവരത്തടത്തില്‍ തവള നില്ക്ക ട്ടേ prov.); the lair of wild animals പന്നി തട ത്തുനിന്നിളകി TP. — hence കവിള്‍ത്തടം cheek, കണ്ണിന്‍റെ ത. eye-socket (ക. തടവും വളരെ വീങ്ങി MR.), നെററിത്തടം, തേര്‍ത്തടം = തട്ടു etc. 4. size, circumference കഴുത്തു, കൈ, ൪ വിര ല്ക്കു ത. ചുരുക്കി TP. — തടം പിടിക്ക to measure. Hence: തടങ്കണ്‍ a large eye കരുന്ത., നളിന ത. മന്നന്‍, ത. ഇടപ്പെടത്തുറന്നു നോക്കി RC. stared with wide open eye. തടങ്കൈ RC. a large hand. തടങ്കൊങ്ക full breast, മല്ലത്ത. CG. തടന്തല്ലുക B. to embarrass, perplex (to beat the shore, as waves?). തടന്തിരള്‍തോളന്‍ RC. broad-chested. തടമാട്ടം a cheek. ത'ത്തില്‍ അടയാളം കാട്ടുക to blush (loc.). തടമുല full breast, & തടവന്‍മുല CG. തടവയറന്‍ (see under തട).