tiyyaδi (T. തെയ്തി, C. Te. തേദി, fr. തിഥി?) Day of the month, date; also തീയതി, തേതി TR. (abbreviated: ൯, etc.). തിയ്യതു (തിന്മ) & തീയതു Bad.

(Onomat.) പതെക്ക = തിളതളി, പതു പത. I.

trāṇam S. (ത്രാ = തര്‍ to bring through, save) 1. Preservation നിന്നുടെ പ്രാണത്രാണം ദു൪ല്ലഭം KR. അസ്ത്രങ്ങള്‍കൊണ്ടു പഞ്ജരം നി൪മ്മി ച്ചാന്‍ത്രാണത്തിന്നായി CG. for defence, ത്രാണ കാരണന്‍, ത്രാണനിപുണന്‍ Bhg. Višṇu expert in saving, പിന്ത്രാണം rearguard, convoy V2. 2. power, in കള്ളന്ത്രാണം, — ത്ത്രാ — etc. ത്രാണനം ചെയ്ക to protect V1. ത്രാണി T. So. = ത്രാണം 2. power, capacity. ത്രാതം (part.) preserved; ത്രാതാവു PP. saviour. Imp. ത്രാഹി O save! ത്രഹിമാം പാഹിമാം Bhg.

taγ/?/ti (തകര്‍ക്ക 2.) 1. Profusion ത. യാ യ്ക്കഴിക്ക to live splendidly. ത. പാടുക B. to provide abundantly. പണി തകൃതി ആകുന്നു Palg. — Cal. to be heart & soul in work. 2. boast. ത. പറക to talk big. ത. പ്പലിശ തട വിന്നാകാ, തവിടു തിന്നൂലും ത. കളയരുതു prov. magnificent manner.

takkur̀i A fixed term (തല്‍ or തക്കകുറി).

tatta T. M. (C. lisping) Parrot, also: തത്തമ്മ f.i. തത്തമ്മ വന്നു പറഞ്ഞു വിശേഷം Anj. kinds: മലന്തത്ത, മുളന്തത്ത etc. തത്താന്പുള്‍ (loc.) a grasshopper, also: തത്തുക്കിളി V1. So. തത്തായം walking in a childish manner, പി ച്ചയായ്വന്നു ത. ഒട്ടേ CG. തത്തിത്തോന്നം imitation of musical sounds. തത്തുക T. M. To trip, hop as a frog, to skip along, to walk lightly V1. തത്തിനടക്ക to gallop V2., No. to trot, trip തത്തിപുറപ്പെടും VilvP.; തത്തിപറക്ക to flutter. — CV. തത്തിക്ക B. തത്തുകല്ലു stepping stones V1. തത്തരം T. M. (C. Te. തത്തറം & C. Te. Tu. ത രതരം precipitation, agitation. — തത്രപ്പെട്ടു പറക (opp. സാവധാനത്തില്‍). തത്രപ്പെട്ടാല്‍ താടിയും മീശയും വരികയില്ല prov. തത്രം ക ളക V1. to be a.t leisure. — VN. തത്രപ്പാടു (So. സ —) — തത്രപ്പാട്ടുകാരന്‍ a huddler. ?

toḷḷa T. M. C. (തുള) 1. A hole, cavity. 2. a snare, trap തൊള്ള വെക്ക, കുടുക്കുക etc. = കണ്ണി V1. 3. the mouth. തൊ. ഇടുക to bawl, clamour. തൊ. പൊളിക്ക to make an indistinct noise with the month, (B. also to die).

tūryam S. A musical instrument, ശംഖതൂ ര്യാനകാദിവാദ്യങ്ങള്‍ KR.

tulām = തുലാ S., f. i. സ്വയമായി തുലാക Previous page Next page

tumbam 1. The wall of a native compound (see തുന്പ 2.), loc. 2. = തുന്‍പം.