Ar. maḥṣūl, Crop, produce, revenue. മാഹാത്മ്യം S. (മഹാത്മ). 1. Dignity, glory വി ദ്യാമാ. കൊണ്ടു തൊഴേണം KN. തിരുനാമമാ' ങ്ങള്‍ കേട്ടാലും GnP. wonderful powers, peculiar virtue. കഥാമാ'ങ്ങള്‍ SiPu. ചൊല്ലീടുവന്‍ — രാ മമാ. എല്ലാം AR. 2. an eulogistic description കേരളമാ.

māḍa 1. T. So. (മടങ്ങു). A cow with horns bent downwards. 2. മാടകള്‍ ഉരുകുന്പോള്‍ അതിയായി എരിഞ്ഞീടും KR. in a conflagration = മാടം or മേട.

muttam T. M. (= മുത്തു?). A kiss, see മുത്തുക.

mēǹ T. aM. (C. mēnu = മേല്‍). What is above, superiority, excellence. മേനവന്‍ a superior, title of Sūdra writers നാലു മേ'ന്മാര്‍ TR. = എഴുത്തുകാര്‍, gen. മേ നോന്‍ (മേനക്കുടം (ങ്ങള്‍) Palg. as called by lower castes); a minister, agent appointed by a Rāja with the gift of a style or palm-leaves; title of barons KU. — അംശമേ നോന്‍ etc. (mod.). മേങ്കൈ authority. മേങ്കൊങ്ക a fine breast പുണര്‍ മേ. RC. മേങ്കോയ്മ the highest power മേ. സ്ഥാനം. മേഞ്ചാതി V1. (ജാതി) 1. excess. 2. fine words. മേ. കാട്ടുക to flatter. മേഞ്ചൊല്ലാള്‍ speaking nicely f. മതുമേ RC. മേഞ്ചൊന്ന Bhg. = മേല്‍ ചൊല്ലിയ. മേന്തടി upper timber B. മേന്തോന്നി, (T. വേ —) = മേത്തോന്നി q. v. മേനാള്‍ RC. = മേല്‍നാള്‍. മേന്നകയാള്‍ splendidly decorated f. Sīta, pl. മേന്നകമാര്‍; also മേന്നകത്തയ്യല്‍ RC. മേന്നടയാള്‍ walking nobly f. RC. മേന്നോക്കി a superintendent, accountant, minister of Porḷātiri; also മേനോക്കിമാര്‍ KU. title of barons മതിലഞ്ചേരി മേ. TR. (in Kōṭayaγattu), മേനോക്കു കൊടുത്തു KU. his office. മേന്പെടുക V1. 1. to fall upon something. 2. to suffer bodily pain. മേന്പൊടി V1. = മേല്‍പൊടി. മേന്മ excellence, superiority. ആകായ്മയും മേ. യും ഇല്ലതിനാല്‍ KeiN. neither better nor worse for it. ദേവി തന്‍ മേ. യെ ചൊല്ലി ക്കൂടാ CG. മേ. യില്‍, — യോടേ well. മേ. വെടി V1. a royal salute. മേന്മീശ B. mustaches. മേന്മേല്‍ more & more മേ. വര്‍ദ്ധിച്ചുവരും, മേ. പ്രസാദിച്ചിതു Bhg. മേ'ലേ CG.

marmaram S. Rustling sound പത്രമര്‍മ്മരിതം Bhg.

T. M. C. (C. Te. bundle). 1. = മല്ലിക S. Jasminum sambac നല്ല മു.; മുററത്തേ മുല്ലെക്കു മ ണം ഇല്ല prov. — Kinds: കാക്കമു. Pedalium murex Rh., കാട്ടു — Jasm. angustifolium (കാ ട്ടു — യില MM.), കുട — & ചക്കമു. Jasm. roseum, കുരുക്കുത്തിമു. Gærtnera racemosa (നീള കുരുക്കു ത്തികള്‍ മെല്ലേ പൂത്തു തുടങ്ങി CC.), ചീരക — Jasm. undulatum, ചെറു — Jasm. grandiflorum or പിച്ചകമു. (?);൦രംശ്വരമുല്ല 121. also = ഗരു ഡക്കൊടിa med. plant. 2. blunt end, as of a style (T. മൊക്കു) തേങ്ങാമു. prov. (opp. ഉ ക്കണ്ടം). മുല്ലനാറി & മുല്ലപ്പൂനാറിയകില്‍ = അകില്‍. മുല്ലപ്പൂ a Jasmin flower GP 66. മു. ങ്കുഴലാള്‍ Anj. മുല്ലബാണന്‍ Bhr. Kāma; also മുല്ലമലരന്പന്‍ ChVr. മുല്ലബാണാരിയാണ Sk, by Siva. മുവ്വന്തി (മു 2): = മൂവന്തി V1. മുവ്വെഴുവട്ടം Brhmd. twentyone times. മുശിടു, മുശിര B. Bad smell of the body (T. മു ചുടു, മുചുടു = മീറു red ant). — മലയാള മുയിങ്ങു മ ണക്കുന്നുണ്ടു TP. looks like, savors of (മുഷിങ്ങു). മുശു (Fr.) Monsieur, Ti. TR. മുശുമുശുക്ക T. So. Bryonia scabra.

or മുനിസിഫ് Ar. munṣif, A judge, 'Moonsif,' district judge (of Talook in Mal., of Zillah in Trav.).

mokkaḷam No. (Mpl. മൊക്കു, loc. T. മൊക്കൈ a notch). A hollow in the edge or gunwale of a boat to insert a pin (= thole-pin), to which the oar is hooked.

mēvuγa T. M. (T. മേ to love, or = മരു വുക). 1. To be familiar, occupied with വേണു ന്ന വേലകള്‍ മേവി നിന്നാര്‍ CG. 2. to be accustomed to a place & prefer it, abide തത്ര മേവുന്നഹോ മത്സ്യങ്ങള്‍ PT. വിബുധപുരിമേ വിനാന്‍ Bhr. കാലാലയം മേ. AR. went to inhabit Hades. അവര്‍ക്കു മേവാന്‍ ഗൃഹങ്ങള്‍ Sk. 3. So. T. to adjust, level V1. മേവിക്കൊടുക്ക to reconcile, prove B. 4. aux. V. = വസിക്ക,

māndriγaǹ S. (മന്ത്ര). A sorcerer മാ'നാകുന്ന യോഗി, മാ'കശ്രേഷ്ഠന്‍ Mud.