Ar.kīmiyā Alchymy (Gr. chëmia) കീമപ്പ ണി The art of making gold.

kakka (കല്ക്കായ് Tu. കചക്ക) Shell, cockle=ഇത്തിള്‍. കക്ക വാരി വിററു Anj. — കക്കവള്ളി (see കാക്ക).

kōδū T. M. 1. Dressing hair, cutting a fence, also കോന്തല്‍ So. = ചീന്തല്‍ No. 2. (T. strings) leaf-stalk of betel; കോതുക്കാല്‍ B. a step in dancing. കോതുക 1. to dress hair, feathers, trees. 2. to cut planks, so as to fit into each other (കുത). ഒരു വിരല്ക്കു കൊതി ഇരിക്ക No.

kāδam (C. Te. Tu. ഗാവദം) A Coss, = 4 നാഴിക or 4 കൂവീടു CS. about 5 English miles. Some take it to be = യോജന, CS. others = ½ യോജന. The distance from Gōcarṇa to knyā- kumāri നൂറററുപതു കാതം നാടു KU. കാതം നടന്നു മെയി തളര്‍ന്നു TP. having walked a good bit. ആയിരക്കാതം താഴത്തു കാണായി KumK.

kočča 1. (prh. കോച്ച q. v.) Husk of legumen, sesam, etc. V2. (softer than തൊ ണ്ടു). — but So. f. i. പയററു കൊച്ച്; comp. foll. — 2. paddy bird = കൊക്കു PT. 3. So. = കൊഞ്ഞ stutter. കൊച്ചക്കാലന്‍ (2) a man with long legs; hinder legs being longer than the forelegs.

kāṭṭuγa T. M. (= കാണ്‍ത്തുക) v. a. 1. To make to see, show, point out; with double Acc. ഞങ്ങളെ പെരുവഴി കാട്ടേണം AR. also Dat. of pers.; കാട്ടിക്കൊടുക്ക to show how to do a thing, betray, വെള്ളം കാ. to water cattle, ധൂപം കാ.. to burn incense, പുക കാ.. to smoke fruits to ripen them. 2. to exhibit, commit, perform കു റഞ്ഞോരവിവേകം കാട്ടി AR. was guilty of some folly. കപടം കാ. Mud. played false. മര്യാ ദയല്ലാത്ത കാര്യം കാ. TR. acted openly against the law. ഇങ്ങനേ കാട്ടി എങ്കില്‍ KU. behave. വെടി കാണിക്കയും വന്പു പറകയും കാട്ടുന്നു TR. = ചെയ്യുന്നു. കാട്ടില്‍, കാട്ടിലും Cond. (= കാള്‍) T. M. even if you show, = compared with, rather than ദാ സഭാവത്തെക്കാട്ടില്‍ നല്ലതു മൃതി Nal. കാട്ടി 1. showing; a bird കാ. ആളറിയും prov. ആള്‍ക്കാട്ടി Lobivanellus goensis J. 2. see under കാടു. CV. കാട്ടിക്ക to make to show.

kad/?/ari S. കദ൪യ്യ (see കദ്). ഞാ൯ ക. യായി KR. of Causalya.

kir̀ayuγa (Tu. to gnash the teeth) To creak as a door V1. 2. to insist on, resist. കിറ ഞ്ഞു വാങ്ങുക to force it from one. VN. കിറച്ചല്‍ also കിറവു coveting, importuning.

kūḷam Te. T. So. (കൂള്‍ C. Te. = കീഴ്) Chaff of corn, etc. കൂളന്‍ young, short, stunted (കുള്ളന്‍); a young male buffalo; a locust. കൂളി M. Tu. T. (= കൂട്ടം, കാള) 1. a demon, mischievous spirit, which must be propitiated, ghost (ചൂട്ടക്കൂളി ignis fatuus). കൂട്ടരാ യുള്ളതോ കൂളികള്‍ CG., കാളികൂളികളോടും ഭൂരവര്‍ണ്ണങ്ങളോടും Bhg.; കൂളികള്‍ കാളിയു മായി പോക Bhr. (a curse). 2. a young female buffalo So. (C. ഗ്രളി, sacred bull). 3. diving (= ഊളി from കുളി?) കൂളിയിടുക, പായുക. In SiPu. കൂളികള്‍ are said to sport in streams of blood, കൂളിയിട്ടങ്ങനെ മുങ്ങി യും പൊങ്ങിയും Si Pu 2. കൂളിയാമ a water-animal.

kōlayāǹ = കോലാന്‍ 2.