kaṭṭa T. M. (C. Te. ഗഡ്ഡ fr. ഗഡു stout, thick). 1. Lump, mass, ചോരക്കട്ട coagulated blood. കട്ടവെക്ക, പിടിക്ക to concrete as തയിര്‍ etc. തീക്കട്ടകഴുകിയാല്‍ കരിക്കട്ട prov. 2. = മ ണ്‍കട്ട clod, sod. ഉരുട്ടുക ക., പെട്ടിക്ക. (for building). 3. clog, കട്ടച്ചെരിപ്പു Palg. = മെതിയടി. Hence: കട്ടക്കാര a thorny plant. കട്ടക്കാണം 1. the right of breaking the ground = തൂശിക്കാണം, കൊഴു അവകാശം. 2. a tenure of ricefields unfavorable to the cultivator, hence called കഷ്ടക്കാണം. കട്ടക്കിടാവു newborn infant തന്‍ ക. മായി തുഷ്ട യായ്നിന്നാള്‍ CG. അരയന്നക്ക. പോലെ RS. (see ചോരക്കുഞ്ഞു). കട്ടക്കോല്‍ instrument for breaking the clods after sowing, consisting of the handle, വ ടി, and the block, കട്ടക്കുട്ടി, കട്ടോടം. കട്ടങ്ങം So. tie on the neck of oxen. കട്ടപ്പാര a wooden spade. കട്ടറ (കട്ടുകറ) rust, ക. പിടിക്ക to rust.

ku S. (= ക:, കിം) 1. interrog. What? ക ത: whence? 2. earth (in കുജം etc.) കുരൂപം what a shape! ugly. കുസചിവന്‍ roguish minister, Mud. കുലക്ഷണം PT. = ദു൪ലക്ഷണം. കുപ്രകൃതി ChVr. illnatured. II.

kāla V1. Heckle for dressing flax.

karuvaḷḷi No.The best kind of pepper-vine (വള്ളി).

kšauram S. (ക്ഷുരം) Shaving. ക്ഷൌ രകല്യാണം Anach. monthly shaving of Kēraḷa women. ബ്രാഹ്മണനു അ൪ദ്ധക്ഷൌരം shaving of face & chest (opp. സ൪വ്വാംഗക്ഷൌരം). ക്ഷൌരകന്‍ & — രികന്‍ barber = ക്ഷുരകന്‍. ക്ഷൌരക്കത്തി (razor.) സഞ്ചി PT. (also ക്ഷൌ രകന്‍ കത്തി) a barber's wallet or pouch.

kuṇabam A corpse കു'മായ്ക്കിടക്കുന്ന തു കണ്ടു Mud.

kuluṇṇuγa T. M. C. (Tu. കുര്‍ക്കു) v.n. To shake, quake, to be agitated, as പാരിടം ഗിരികളും Bhr. (from sounds). — ചിത്തം കുലു ങ്ങാതേ Nal. കുലുക്ക T. So. receptacle of rice, made of bamboomats or twigs. VN. I. കുലുക്കം a shock, as പടകുലുക്കം V1. ഏ തുമേ കു. ഉണ്ടായില്ല Bhg. undaunted. II. കുലുക്കു a shaking, കു. ഉഴിയുക to gargle, rinse the mouth, spirt out betel, also കുലു ക്കഴിഞ്ഞു (loc.) കുലുക്കുത്തം a rattle for playing (filled with ത റി) — കുലുക്കുത്തി B. a plant. കുലുക്കുക, ക്കി v. a. To shake, agitate. കുററി കുലുക്കുവാന്‍ PT. to take out a wedge. Previous page Next page

kišku S. Forearm, cubit.

Cāyeṇcuḷam കായങ്കുളത്തു കണ്ണന്‍ ത ന്പുരാന്‍ TP. (also കായങ്കൊല്ലം).

kāraṇam S. (caus. of കര്‍) Cause, motive, origin. എന്തൊരു കാ. വാരായവാന്‍ Bhr. അതിന്‍റെ കാരണം KU. the reason whereof is as follows, for. Vishnu is called കാരണ മാനുഷന്‍, — പുരുഷന്‍ AR. CG. കാരണത, കാരണത്വം causality. കാരണന്‍ 1. author, originator, Vishnu CG. പ്രകൃതിതന്‍ കാരണന്‍ AR.; f. നാശകാര ണി AR. 2. man of authority, title of barons. കാരണരായുളെളാരാരണര്‍ എല്ലാരും CG. — കാരണഗുരു V2. a disinterested teacher. opp. കാര്യഗുരു an interested one. — Generally കാരണവന്‍ 1. head of family, hereditary predecessor. കാരണോന്മാര്‍ നാ ളില്‍ തുടങ്ങി TR. since the time of my ancestors. 2. the maternal uncle. അമ്മാവന്‍. 3. a title കാരണവസ്ഥാനം f. i. 390 കാര ണവര്‍ KU., in Cur̀umbranāḍu: ൬ ഇടവ കയില്‍ ൧൨ കാരണവര്‍ KU. പുഴനാട്ടുകാ രണോന്മാരെ അനന്തിരവര്‍ TR. the next in dignity after the chief administrators of a temple. കാരണികന്‍ V1. investigating closely. കാരണീഭൂതന്‍ who is the cause (= കാരണ പുരുഷന്‍). കാരണോപാധി KeiN. see ഉപാധി.