čēam Tdbh., സേവ, സേവകം (as if from ചെയ്ക) 1. Service, chiefly about the Rāja's person. (കൂലിച്ചേകം) ചേ. വരിക, കൊള്‍ക V1. to enlist, serve. 2. to pay. ചേകവന്‍ (& ചേവകന്‍) 1. servant, militiaman മന്നവര്‍ ചേ'ന്മാരുമായി CG. ഗജകഴു ത്തില്‍ കരയേറി ചിത്തം ഉറപ്പിക്കുന്ന ചേ. Mud. 2. one of the Ī/?/avar caste ചേകോന്‍, f. — കവത്തി (— കോത്തി) also ചേകന്‍ VyM. ചേകിക്ക to do duty, also ചേഴിക്ക to serve. ചേകിച്ചവര്‍ ചുററി VCh. ൪൦൦൦ പ്രഭുക്കന്മാര്‍ ചേകിച്ചു KU. കുതിരചേകിച്ചവന്‍ V1. a trooper. — old ചേകാരം V1. soldier's service.

čarikka S. v. n. To move, walk. ധ ര്‍മ്മമാര്‍ഗ്ഗേണ ചരിപ്പവര്‍ Bhg. ബാണത്തെ നോ ക്കി നോക്കി ചരിച്ചു AR. tried to evade the arrows (or II.) — to observe തപഞ്ചരിച്ചു, ബ്ര ഹ്മചര്യവും ചരിച്ചിരിക്കുന്നു KR. (= ആചരി ക്ക) — കന്നിനെ കണ്ടാല്‍ ഗോവിന്നെങ്ങനെ ച രിക്കുന്നു KR. as a cow feels towards the calf. II.

čītta T.M. Lowness, badness. ചീ. പ റക to abuse. അവന്‍, അവള്‍ ചീ. is bad, vile. — ചീത്തതരം villany.

čukram S. Sour; sorrel പുളിയാരല്‍.

čuṇaṇṇụ T. M. (C. Te. ചുക്കി) speck, fr. ചുണ) 1. Variegated surface, soft down as on young palm leaves; scales of fish. No.; a kind of cloth V1. 2. blotch, scab, spots on the skin, yellow or dark (considered as a beauty ചുണങ്ങണിമുല RC.) പാല്‍ച്ചു., പൊരിച്ചു. yellow eruption — also scurf. ചുണങ്ങുക No. to peel (അടക്ക ചു.), to scrape off the surface.

čhē/?/am S. (ഛിദ്) 1. Cut, division; loss, ruin (ചേതം), as സ്നേഹഛേദം. 2. (arith.) denominator. സമഛേദങ്ങളാക്കി Gan.reduced fractions to the same denominator. In 31 or 41 the ഛേദം is 3 or 4, the അംശം CS. ഛേദനം cutting. den V. ഛേദിക്ക to cut. നീ കര്‍മ്മപാശത്തെ ഛേദിച്ചീടുന്ന പുരുഷനു ജന്മനാശവും വരും SidD.

čēr̀uγa M.Te. (C. കേ —, Te. ചെരുഗു) To winnow, fan & clean pounded rice (= തെ ള്ളുക, കൊഴിക്ക, പാററുക). അരി കുത്തി തവി ടും പൊടിയും ചേറി, നെല്ലുപീടികയില്‍ കടത്തി ചേറി അളവു തന്നേക്ക (doc.). ചേറീട്ടു നെല്ലി ന്മണിയെ പിടിക്കും Anj. VN. ചേറല്‍ fanning, as മുളകു ചേ. ചേറുമുറം winnowing basket, ചേറ്റുക V1. id. CV. ചേററിക്ക V1.

čāvuγa (loc.) The eye to fall, to become weak.

a med. see ശ —.

1. The metal ring at either extremity of a pestle, etc. 2. an ornament for the upper part of the ear. കാതിലിടുന്ന പൊന്‍ ചി. വെള്ളി ചി. കള്‍ ഇട്ടു MR. ചി. ചുറെക്ക q. v. ചിററുകാതു the hole in which it is worn. I.