tārkšyaǹ S. A mythical being, = Garuḍa KR., also: താര്‍ക്ഷ്യം തളര്‍ന്നു ചുഴന്നു പറന്നിതു UR. id; an antidote മാക്കീരക്കല്ലു med.

tirōdhānam S. (തിരസ്സ്) Disappearing, തി. ചെയ്തു VetC. = മറഞ്ഞു. മേഘതിരോഹിതസൂര്യബിംബം KR. (part.) hid by clouds. തിര്‍ത്താവു V1. (prob. തിരുത്താവു) see തൃ —

tuttham S. Blue vitriol, തുത്തം GP. generally = മയി(ല്‍)ത്തുത്ഥം a. med. Sulphas cupri. പാല്‍ത്തുത്ഥമ, പാത്തുത്തം a. med. Sulphate of zinc (വെള്ളത്തു.). തുത്ഥനാകം, തുത്തിനാവു, ചിത്തനാകം Indian zinc, also Chinese metal (a mixture of Previous page Next page

tyaǰikka S.To quit, abandon, divorce ഭ്രപനേ ത്യ'ച്ചു മണ്ടി Sah. അറിഞ്ഞ സത്യത്തേ ത്യ'രുതു KR. deny. ദേഹം, ശരീരം ത്യ. SiPu. to die, chiefly by one's own hands. part. ത്യക്തം forsaken. CV. ത്യജിപ്പിക്ക Genov. ത്യാഗം 1. Desertion, dismissal. 02oyyoj) ദുര്‍മ്മാഗ്ഗത്യാ ഗം Nasr. leaving the wrong way. ദേഹത്യാഗം etc. 2. giving up; liberality. ത്യാഗശീലന്‍, ത്യാഗി ready to give & to bring sacrifices. ത്യാജ്യം 1. to be relinquished or avoided (ത്യാജ നാമവനെങ്കിലും PT.); objectionable, (opp. ഗ്രാഹ്യം). 2. the inauspicious time under each asterism.

tulōm (തുലവും V1., fr. തുലാം 4?) Much, very. മറിഞ്ഞുനോക്കിത്തുലോം AR. looked often back.

tōṭṭi T. M. (C. Te. Tu. ദോട്ടി, S. തോത്രം orതോണ്ടുക) 1. The hook for driving an elephant. ഭദ്രകാളിക്കു തോട്ടി വെപ്പിച്ച് ആനയെ ഇരുത്തിച്ചുകൊള്ളാം SG. (a vow). 2. a hook for plucking fruit തോട്ടികൊണ്ടു തോണ്ടിപ്പറിക്ക. — a long pole, dart; a fencing foil. 3. (C. tōṭi) a sweeper, fem. തോട്ടിച്ചി, lowest servant (C. Te. Tu. തോടുക to remove dirt with a shovel). തോട്ടുക V1. to pluck fruit with a തോട്ടി, (തോ ണ്ടുക).

tūriyāḍuγa (S. ധൂര്‍ = തുരം). To labour hard, VN. തൂരിയാട്ടം B. — (or T. തൂരി a large net? fr. foll.)

taγappaǹ T. A father = തന്ത.

tina T. M. (C. തെനെ a spike of corn) Panicum Italicum. തിനക്കഞ്ഞി (med. for wounded). Kinds: കരുന്തി. black millet (കംഗു), ചെ ന്തി. red millet (കന്പു). — തിനപ്പുല്‍ Poa plumosa. തിനയഞ്ചേരി ഇളയതു N. pr., third minister of Tāmūri, a Brahman that crowns him KU., called രണ്ടാം കിരിയം.

tiṇ T. M. aC. (C. Te. Tu. ദിണ്‍; prh. √ formed from തിടം, ദൃഢം) Firm, strong, stiff, solid. തിണ്കരം RC. a stout hand. തിണ്‍പ ട, തിണ്‍പുകഴ്ചേര്‍ ഇരാവണി, തിണ്ടേര്‍വരു ത്തും നല്ല സൂതന്‍ (= തിണ്‍ തേര്‍), കുരുതിത്തി ണ്കളി കണ്ടു RC. (in the wounded) — തിണ്‍ തുട CG. a stout thigh. തിണ്ണ (in No. also തിണ) T. M. C. (C. Te. ദിന്ന, Tu. ദിഗെ) 1. a terrace, raised bank. പീടി കയുടെ വടക്കേത്തിണയില്‍, തിണമേല്‍നി ന്നു താഴേ ആക്കി jud.; തിണാലില്‍ MR.; തെ ക്കിനങ്കാററാടും പൊന്തിണയില്‍, പൂന്തിണ മേല്‍ച്ചെന്നിരുന്നു TP. 2. an open veranda; often പുറന്തിണ്ണ; (കരയത്തിണ്ണ the place of females during menstruation). തിണ്ണ നിരങ്ങി നടക്ക V2. to idle about from house to house. തിണ്ണമിടുക്കു the feeling of security in one's home; being brave at least at home.