takkur̀i A fixed term (തല്‍ or തക്കകുറി).

tyaǰikka S.To quit, abandon, divorce ഭ്രപനേ ത്യ'ച്ചു മണ്ടി Sah. അറിഞ്ഞ സത്യത്തേ ത്യ'രുതു KR. deny. ദേഹം, ശരീരം ത്യ. SiPu. to die, chiefly by one's own hands. part. ത്യക്തം forsaken. CV. ത്യജിപ്പിക്ക Genov. ത്യാഗം 1. Desertion, dismissal. 02oyyoj) ദുര്‍മ്മാഗ്ഗത്യാ ഗം Nasr. leaving the wrong way. ദേഹത്യാഗം etc. 2. giving up; liberality. ത്യാഗശീലന്‍, ത്യാഗി ready to give & to bring sacrifices. ത്യാജ്യം 1. to be relinquished or avoided (ത്യാജ നാമവനെങ്കിലും PT.); objectionable, (opp. ഗ്രാഹ്യം). 2. the inauspicious time under each asterism.

tulāsụ = തുലാം 1. & P. ത്രാസു.

tiraskaraṇam S. (തിര:, L. trans, √ തര്‍) Leaving aside. denV. തിരസ്കരിക്ക 1. to neglect, vilify. 2. to reject. അവകാശസംഗതിയെ തി'ച്ചു (jud.) dismissed the claim.

tôl T. M. Te. aC. (C. തൊഗല്‍, തുകല്‍ M. & തൊലി) 1. Skin, leather, hide. ഏഴു തോല്‍ 7 skins are said to cover the human body. തോല്‍ കഴിക്ക snakes, to strip off the skin. തോ. പൊളിയുക to graze one's skin off. 2. bark of trees; rind, pod, shell (തോ. ഉരിക്ക, അടര്‍ക്ക to peel). 3. green leaves, small branches (= തൂപ്പു), scrubs ഇളക്കുക V1. to beat the jungle in quest of game. 4. a wand of green twigs placed in the door-way to preclude any one from orossing the threshold (= ചപ്പു, വി ലക്കു); an interdict നാലുപാടും ൪ തോലും KU. (either the 4 താളി or തുടരി, ഞള്ളു, വെള്ളില, തുന്പ). തോലണ്ടി B. (2) an unripe mango. തോലിടുക 1. to cover with leather, തോലിട്ട ബ്രാഹ്മണന്‍ a young Brahman with the leather-belt. 2. to put twigs for manure or into graves, (as at low-caste burials). തോലുറ 1. a leathern sheath, bucket. 2. = തോ ബറ. തോലുളി a shoemaker's awl. തോലുഴിക (3) a ceremony of Malayas for removing different sins & punishments, by Previous page Next page

S. Turk, also as in P. തുര്‍ക്കി, തുര്‍ക്കി ക്കാരന്‍; തുര്‍ക്കോടെതൃത്തിതു Genov.

tāδiri Tdbh., ധാതകി. Grislea tomentosa. താത്തുക see താഴ്ത്തുക.

toppa (C. തുപ്പടം) Wool, animal's hair. — പന്നിത്തൊപ്പ bristles V1. തൊപ്പല്‍ (C. small leaves), feathers. II.

tīǹ T. M. C. (തിന്നുക) Any food besides rice, തീന്‍ മുട്ടിച്ചത്തു Genov. (a deer), മാരനു ഞങ്ങളെത്തീനിട്ടു, മാനസം മാരന്നാരാനും തീ നിട്ടാരേ CG. left us a prey to Kāma, some body feeds Kāma with her soul, as കോഴിക്കു തീനിടുക. 2. a meal. ഒരു തീനിന്‍ (or തീന'ല്‍) വെററിലത്തീനും തിന്നു TP. had his betel. — തീനി = തിന്നി an eater. തീന്‍കഥ So. riddle; also തീററുകഥ. തീന്‍കുഴല്‍ V1. the gullet. തീന്‍പണ്ടം 1. victuals. 2. the stomach. തീന്‍പതി, തീന്‍പുലം So. pasture. തീപട്ടി A torch, see ദീപട്ടി. തീത്തന്‍, തീത്തി N. pr. of men (ദീപ്തന്‍, — പ്തി?). തീയതി see തിയ്യതി. തീയതു under തീ II.

taṇga & തങ്കച്ചി T. (C. — ങ്കി, Tu. തംഗ ഡി, fr. തന്‍) Younger sister; wife of a Sūdra Rāja, also തങ്കമ്മ.