par̀a T. M. C. Te. (T. also feather & word). 1. A drum, പെരിന്പറ etc.; മാനസം പറ യെപ്പോലേ CG. sounding, but empty. 2. a circle, disk of the moon. 3. a rice measure of 8 or 10 Iḍangā/?/i, or 6 തൂണി & 4 നാഴി, ഒത്ത പ. MR. of 10 Id., also പാട്ടപ്പറ, മുദ്ര പ്പറ MR.; നെല്പറയും അരിപിപറയും വെച്ചു KU. in temples; നിറപറവെക്ക offering at a coronation etc. (gold-coins & other gifts). മുന്നൂറു പറക്കണ്ടം a field which requires 300 Par̀a of seed. 4. (= പറി) ചൂണ്ടല്‍പ്പറ a fishing- rod. 5. (= പറവ) bird. 6. what belongs to Par̀ayars. Hence. പറക്കാര a thistle (Genesis 3.) പറക്കള്ളി (7) a Par̀aya woman. പറക്കുടി (7) a Par̀aya hut, also പറമാടം. പറക്കുലം the Par̀aya tribe ബ്രാഹ്മണബാല ന്മാര്‍ ഉപനയം കഴിവോളം പ. Anach. പറക്കൊട്ട (3) a measuring basket. പറകെട്ടി Cymbidium aloifolinm (കാഞ്ഞിരപ്പ. an Epidendron on Strychnos; see under തുടി). പറച്ചുണ്ട a sensitive plant, Mimosa B. or Lycopodium. പറച്ചെറുമന്‍ m., — മി f. Cal. — Palg. a Malayāḷam Par̀ayan, also called ചന്പുതിന്നിപ്പ. So., പൈതിന്നിപ്പ. Cal., പുഴുതിന്നിപ്പറയന്‍ No. see പറയന്‍. പറച്ചേരി a Par̀ayar village. പറജാതി (6) birds. പറയന്‍ m., പറയി f. (of T. Pariahs പറച്ചി) a caste of drum-beaters, living by making mats, baskets, besides witchcraft, etc. പറ യന്‍ ൭൨ അടിതിരിയേണം KN. Their tribes (പന്തിരുകുലം) esp. പറയന്‍, പെരുന്പ., മൂത്തരവപ്പ. (മൂത്തോരന്‍) see പറച്ചെറുമന്‍. പറയന്‍പൂ = മേത്തോന്നി as employed in philtres etc. പറയോന്തു (6) a flying dragon. പറവാശി (3) overplus or deficiency in measure.

pātha (fr. പഥ S., in C. pādi). Way പാ ഥകള്‍ VCh. പാഥസ്സ് S. a place; water പാഥോജലോചനേ CG. lotus-eyed, പാഥോനിധി ഇളകി മറി ഞ്ഞു AS. the sea. പാഥേയം S. (പഥ) provender പാ. കിട്ടാഞ്ഞി ട്ടു പാരമായി വിശക്ക VCh. (= വഴിക്കരി).

pēyam S.( പാനം) Drinkable തോയവും പേയവും SiPu. (=പയസ്സ്). ജലമാദിയാം പേ യങ്ങള്‍ KR. ഭോജ്യപേയാദികള്‍ Bhr. പേയ S. gruel (med.)= കഷായം, കഞ്ചി.

pūluvaǹ (fr. foll. or = പുല്ലന്‍, പു ള്ളുവന്‍?) Palg. A palm-climbing caste lower than I/?/awars (Cochin enclave); a slave, low servant No. വീട്ടില്‍ പിറന്നവന്‍ പൂ. prov. പൂ ലുവ wretch! — ഞാന്‍ അവന്‍റെ പൂലുവത്തി യോ fem.; also പൂലുവപ്പട്ടി (abuse.). പൂല്‍ = പുകില്‍, പൂവല്‍.

ponda So. No. Weṭṭ. A thicket overgrown with grass V1. പൊന്തയാക = പടരുക. പൊന്തന്‍ B. stout but inactive; a large useless plantain (= without weight). പൊന്തി T. M. (No. also പൊന്തിക) a fencing foil, club of wood, the insignia of a fencing master (S. ഗദ). പൊന്തിയും പലിശയു മായി TP.; there is also an ഇരിന്പു പൊ. In KU. പൊന്തിക, പൊന്തിയ; പൊന്തിവാള്‍ a wooden sword. — പൊന്തിപ്പയററു, പൊ ന്തിയടവു fencing. പൊ. ത്തല്ല് ഒന്നു തടു ക്കാന്‍ പോരാ TP. പൊന്തു = പൊങ്ങു 1. a float, പിടിക്കുന്ന ചൂണ്ട ലിന്‍റെ പൊന്തു MC.; also പൊന്തല്‍ f. i. പൊന്തല്‍മരം No. floating timber (see പൊ ങ്ങല്‍). 2. Cal. = പന്തു No. a play-ball made of ചൂടി (S. കന്ദുക). പൊന്തുക to rise as in water, to float = പൊങ്ങു ക f. i. ശവം പൊന്തിക്കണ്ടു jud. ൦രംച്ച പൊ ന്തുന്നതു കണ്ടു (from a corpse, when disturbed). കുളത്തില്‍ ചമ്മിപൊ. No. = കെട്ടുക; also അപ്പം, ചിതള്‍. കിഴക്കു കതിരോന്‍ ഉദി ച്ചുപൊന്തി TP. — met. വില പൊന്തിപ്പോക അഹങ്കാരംകൊണ്ടു പൊ. V1. (rare). CV. പൊന്തിക്ക to raise, hold up തല പൊന്തി ച്ചു കൂടാ MR. (one wounded) = പൊങ്ങിക്ക.

poḷuγuγa = പൊളളുക. 1. To burn, blister തീത്തട്ടി പൊളുകും പോലേ Nid 17.;

pāppāǹ 1. T. M. (T. പര്‍പ്പാന്‍, C. pārva; Te. pā/?/uḍu) A Brahman, orig. seer? 2. = പാവാന്‍ an elephant-keeper ആനപ്പാപ്പാ ന്മാര്‍ MR. പാപ്പര്‍ N. pr. of men, as Kaṇiša etc. പാപ്പാത്തി V1. palg. 1. f. of പാപ്പാന്‍. 2. T. a butterfly.

H. paṭhān (പഠാണി). An Afghan, one of the 4 classes of foreign Mussulmans, പ. തൊട്ട ആന prov. — fem. പട്ടാണിച്ചി. പട്ടാണിപ്പയറു Pisum sativum.

parasyam M. (T. പരാസിയം, perh. പ്രകാശ്യം? in V2. പരച്ചല്‍ ആക്ക to divulge; in Syr. farasi, to publish, prob. fr. പരക്ക). Proclamation, publicity (opp. രഹസ്യം). എന്നു പ' മായി കേള്‍ക്കുന്നു common report. — പ'മാക്ക to proclaim TR. ഈ ദര്‍ശനം പ. അല്ലാതതിരഹ സ്യപ്രകാശമാം Bhg.

piḷḷa T. C. Te. M. (Tu. puḷḷi, grandson, Te. pin young, T. പീള്‍ foetus). 1. A child, infant പിള്ളവരുത്തം prov. (= ൦രംററു നോവു). പി.എടുക്കുന്നവള്‍ V1. a midwife. പിള്ളപ്പണി തപ്പണി prov. പെണ്ണും പിള്ളയും ആനന്ദിപ്പി ക്ക KU. (coronation formula). — pl. പിള്ളര്‍ boys CG. പി'രേ കൂടേ കളി ച്ചാല്‍ prov. കളി —, ക ള്ളപ്പിള്ളര്‍. 2. honorary title, as of ഇടപ്രഭു, വെള്ളാളര്‍, കണക്കപ്പിള്ള etc In Trav. പിള്ള is the caste-name of Nāyars; പിള്ളമാര്‍ accountants; എട്ടു വീട്ടുപിള്ളമാര്‍ (once) rulers of Trav. തിരുമുഖം പിടിച്ച പിള്ള a title granted by the Trav. Rāja to Nāyars for 2500 new fanams (the family receiving then a Diploma of nobility on a copper plate in power of which the offspring of its females enjoy certain privileges f.i. at marriages & exemption from customary labour (socage-duty). 3. the young of animals, small fruit; B. the pestle; അമ്മി പ്പിള്ള etc. 4. the Becond term in the rule of three, being of the same kind as x. (see ത ള്ള) CS. പിള്ളക്കര B. (3) a smaller stripe in cloth. പിള്ളക്കിണറു (3) a smaller well sunk within a larger one. പിള്ളക്കോല്‍ (3) sticks hanging from the പാ ലം of weavers. പിള്ളതിന്നി (1) attribute of a f. Bhūta, also പി.പേച്ചി Palg. causing abortus (superst.). പിള്ളപ്പലകയും കന്പക്കാലും No. panels & frame of a Pattāya.