čappuγa T. M. (C. Te. ചപ്പരി) 1. To smack the lips; to suck, sip മുലപ്പാല്‍ ചപ്പി ക്കുടിച്ചു; to eat whilst working V1.; ചപ്പിപ്പിടി ക്ക No. to snatch (fish, cat, etc.) 2. (see ച പ്പ)— വസുരി ചപ്പി പോയി has disappeared. ചപ്പിയ മൂക്കു a flat nose. Trav. = ചപ്പമൂക്കു So.

čilanni T. M. C. 1. A spider (No. ചെലിന്നി & ചിലന്തി) = മണ്ണാന്‍ V1. — ചാട്ടച്ചി. hunting spider MC. പുലിമുഖച്ചിലന്തി another kind. 2. a kind of ulcer or bubo. പുണ്ണും ചി ലന്തിയും ശമനം Tantr.

čūluγa. T. M. (ചുഴലു?) 1. Of a deep & boring cut, as into melons & jackfruits. ചൂന്നുനോക്കുക to taste such. 2. to pluck Previous page Next page

čēya T. aM. (ചെവ്) Red ചെയ്യകൂറയും RC. ചേയന്‍ No. = ചേവല്‍ (ചേ'നും പിടയും).

Onap. A tune? (T. ചിന്പ to sound?)

čoppa (obse.) Crines pud.

čippi T. M. Te. (C. ചിന്പു, ചിപ്പു potsherd; സിപ്പു shell, √ ചില്‍). Oyster-shell, Port. chipo. മുത്തിനല്ലാതേ ച്പ്പിക്കുണ്ടോ വില prov. — മുത്തുച്ചിപ്പി mother of pearl; perfume of a dried shell-fish (നഖം). — ചിപ്പിലി V1. oyster-shells for lime.

čaṇgụ (Tdbh.; ശംഖം) 1. Conch ചങ്കുപ വിഴം പളുങ്കു a med. used as medicines. പു ളിഞ്ചങ്കിന്‍ ഇത്തി(ള്‍)പ്പൊടി TP. for betel. 2. throat. ച. കരയുക rattle in the throat, as of dying persons. ചങ്കും എടുത്തു (huntg.) prh. the heart & lungs of a hog (V1. heart). 3. N. pr. of man (ചംഗം S. clever). ചങ്കന്‍ 1. N. pr. 2. a caste of fishermen near Collam. 3. B. a fish. ചങ്കിടി (2) singing together, ച. പാടുക B. & ചങ്കിടിക്കാരന്‍ an assistant singer. ചങ്കിരി V2. = ശംഖുതിരി a screw.

čīkakāy & ചീയക്കായി T. M. (C.Te. ശീ —, Tu. സീ —,) Mimosa abstergens; പുളിഞ്ചീക്ക one V1. the fruit serves for cleansing the hair after bathing (B. ചീനി ക്കായി), see ചീങ്ങ.

čevi T. M. Te. (C. കി —, Tu. കെപ്പി) prh. S. ശ്രവിക്ക ? see ചെകിടു, ചെവിക്ക 1. Ear, the outer ear (= കാതു) വായി അറിയാതേ പറ ഞ്ഞാല്‍ ചെ. അറിയാതേ കൊള്ളും prov. ചെ. വീണവന്‍, ചെ. മുരടന്‍ V1. one with hanging or twisted ears. ചെവിക്കുണ്ടാണത്തിന്ന് അടി ച്ചു TP. a box on the ear. ചെവി കഴിയവേ വലിച്ചു Bhr. even beyond the ear. എന്‍ ചെ. കള്‍ ഒന്നിന്നുണ്ടുയരുന്നു Bhr. prick up the ears. (for hearing something). പശുക്കള്‍ ചെ. കള്‍ കൂര്‍പ്പിച്ചു Bhr. 2. the organ of hearing എന്‍ ചൊല്ലും പൂകേണം നിന്‍ ചെ. യില്‍ CG. ചെവി കടി itching of ear, ചെ. കടിക്ക also to malign B.; ചെ. ഇരെക്ക, മൂളുക, ഊതുക Nid. ears to tingle. ചെ. അടെക്ക the ear to shut. Hence: ചെവിക്ക (ശ്രവിക്ക ?) to hear നല്ല നിശാ ചരര്‍ നമ്മെ ചെവിച്ചിട്ടിങ്ങുള്ളവര്‍ എങ്ങു പോ യി RS. my old good subjects. ചെവിക്കല്ലു the drum of the ear. ചെവിക്കുട upper parts of the ear. ചെവിക്കുത്തു earache. ചെവിക്കുന്നി tympanum. ചെവികൊടുക്ക to listen; so എല്ലാവരും ചെ വിതന്നു കേട്ടീടുവിന്‍ Bhr. നന്നായി ചെ. തന്നു കേള്‍ക്ക വേണം Bhg. ചെവികേള്‍ക്ക id. ആരും ചെ'ളാതേ Mud. ചെവിക്കൊള്‍ക to hearken. ചെവി ചേര്‍ത്തിട്ടയക്ക UmV. a punishment in caste offences. ചെവി ചൊറിച്ചല്‍ itching in the ear. ചെവിടു 1. ear, chiefly the inner part ചെവി ട്ടില്‍ പോകാ prov., ചെവിടും ചെപ്പറയും (expl.?) ഇല്ലാത്തവന്‍ No. = കേള്‍ക്കാത്തവന്‍ (said of old people); but see ചെകിടു. ചെവിട്ടത്ത് അടിക്ക, ചെ. താത്തി നടപ്പാന്‍ പാടില്ല I can hardly venture out, so ashamed I am of what people say. 2. deafness. (ചെകിടു) ചെവിടന്‍, f. — ടി deaf = ചെവി കേളാത്തവന്‍. ചെവിപാര്‍ക്ക to listen നൊന്തു വിളി കേള്‍പാന്‍ ചെര്‍ത്തു SG. ചെവിപ്പീ earwax = ചെപ്പി, ചെവിട്ടപ്പി, ചെ വിക്കാഷ്ഠം. ചെവിയന്‍ hare; കൊന്പന്‍ എന്നും ചൊല്ലി പി ടിക്കുന്പോഴെക്കു ചെ.. prov., also ഓലച്ചെ. (huntg.; കുടച്ചെ. = elephant). ചെവിയോര്‍മ്മ quickness of hearing.