poraγa T. M. Te. (aC. pordu). 1. To meet in battle, fight. With Soc, also Ace, അ രക്കരെപ്പൊരുതാര് RC; മന്മഥന് നിന്മൂലം ന മ്മെ പൊരുന്നതു CG.; ഒന്നു പൊരേണം നമു ക്കിന്നു Nal.; ഒപ്പം പൊ Bhr.; പൊരുവാന് വന്നു, പൊരുതൊടുക്കി KR. Of different contests ചൂതു, ചതുരംഗം പൊ. Bhr. 2. to vie, emulate ഇടിപൊരുന്തരം അലറി RC. Often എതിര് പൊ., അങ്കം പൊ. VN. പോര് q. v. & പൊരുതല്, whence aM. T. പൊരുതലിക്ക to contend Vl. പൊരുതുക (mod.) = പൊരുതുക, as നിന്നോടു കൂ ടി പൊരുതുവാന് ഏററവും ആഗ്രഹം Nal.; രാമനും രാവണനും പൊരുതും വണ്ണം Bhr.; പൊരുതി മരിച്ചു Bhg. (also പൊരുവുക). CV. പൊരുവിക്ക, — തിക്ക to cause id. No. പൊരുട്ടു, see പൊരുള്.