maḍayaǹ 1. T. So. A stupid person (മ ടം 3). 2. who has a sort of private temple മടപ്പുര etc. No. മടയുക, മടച്ചല്‍ (V1. a palm-leaf letter). To fold, braid — see മി —, മു —.

P. mash'alchi, A torch-bearer; lamp-lighter, bearer. Arb.

muγuram & മകുരം S. (bud = foll.). A mirror മറുവില്ലാത മു. തന്നിലേ മുഖം പോലേ CG. മുകുരമൌക്തിക, മുകുരച്ചെപ്പോടു സരി പോരും ജാനു KR. മാ'ച്ചേറീടും മു'ത്തില്‍ നോ ക്കുകില്‍ PrC. മുകുളം S. a bud from മുകിഴ്. മുകുളിക്ക = മുകളിക്ക to bud. മുകുളിതം just opening.

mat/?/t/?/am So. Low ground near a river; a meadow.

mandil, A turban V1. (see മന്തിരി).

maḍukka (= മടിക്ക, മടങ്ങുക 3.). 1. To be foiled, tired of, to faint മനസ്സുമടുത്തു പോയി vu. കാണ്മാന്‍ മടുപ്പോരില്ല Nal. none will get enough of the sight. 2. to decline in price. 3. to loathe. വായിമടുത്തു പോയി no relish for it. മടുക്കനേ ഇരിക്ക V1. to have a disagreeable taste. VN. മടുപ്പു backwardness, loathing; dislike — ബുദ്ധിമ. discouragement. CV. മടുപ്പിക്ക to cause aversion, dislike. ഹൃദ യത്തെ മ. to discourage. മടെക്ക B. (= മടിവെക്ക?) To labour diligently, Trav.

mur̀aḷ, a perfume മുര S. = മൂറു Myrrh മ രത്തിന്‍ പശമുറളും PP. മുറണ്ടു & തടിമുറണ്ടു B. = മുരടത്വം. മുറാള്‍ Arb. stupid (see under മുരം).

. 1. = മുതലി Te. M. An elder മുസലി യാര്‍ MR. 2. also: = മുസ്ലിം as pl. മുസലിങ്കള്‍ Mpl. Moslems. മുസുക്കാല്‍, see മസുക്കാല്‍.

maniččam Tdbh. (മനുഷ്യ). A servant, slave; മനിച്ചന്‍ V1. — [നരമനിച്ചര്‍ Palg. people. ചെറുമനിയര്‍ Palg. Er̀. = മന്ദജന്‍ bel.] മനിതന്‍ aM. T. a person of rank (മനിതം S. known? good condition V1.). മനിയുക No. see മനയുക. മനിഞ്ഞില്‍ V1. a fish; eel?

mańǰīram S. An anklet മ. തന്നുടെ ശിഞ്ജിതം CG.