m/?/dham S. War, battle V1. മൃന്മയം S. Consisting of മൃല്‍, clay.

muṭṭam (മുണ്ടം). A trunk, log of wood (= കീറാത്തമരം). മുട്ടമരങ്ങള്‍ കപ്പല്പണിക്കു TR. മുട്ടന്‍ 1. id. 2. a stout, obstinate, stupid person. 3. (മുട്ടുക) a ram = മുട്ടാടു. മുട്ടാള്‍, മുട്ടാളന്‍ (മുട്ടു) obstinate, (hopelessly) stupid. മുട്ടാളത്വം, മുട്ടാള്‍പോക്കു obstinacy.

meppụ (C. = മെച്ചം). N. pr. A Brahman-seat, No. of പള്ളിയാറു; മെപ്പുസ്മാര്‍ത്തന്മാര്‍ a Brahman class.

mōṇa Tu. M. (T. = മുന). Gums, snout. കുത്തുക gums to pain V1. മുറിക്ക; also മൂണ, മോഞ്ച; മോണമേല്‍ ഒരു രോഗം Nid. മോണയന്‍ m., — ണച്ചി f. (abuse.) മോണി, see മകണി. മോണു & മോണ്ടു കുടിക്ക No. f. i. an ഇളന്നീര്‍ — see മോകുക & മോന്തുക. മോണോലി Palg. Exh. a kind of paddy. മോണ്ടം V1. the porch of a church മുകമണ്ഡ പം.

mud/?/iram S. A cloud. മുദ്ഗരം, മുല്ഗരം S. = മുള്‍ത്തടി A mace മു. കൊ ണ്ടു താഡിച്ചു AR.

mūrdhā S. (മൂര്‍ത്തി 4 fr. മുററു?). The head, pate മൂ. പുകഞ്ഞു. prov. — Loc. മൂര്‍ദ്ധനി എറിഞ്ഞു AR. at his head. അചലമൂര്‍ധ്നി KR. on the top. മൂര്‍ദ്ധാവിങ്കല്‍ ഘ്രാണിച്ചു Sk. = ശിരസി മുകന്നു (parents their children).

muḍuγụ (C. Tu. shoulder). 1. Bracelet. 2. a woodbind to tie up sugarcanes.

mariḷuγa (= മരുള്‍ & മെരുള്‍). To be frightened തിണ്ണം മരിണ്ടു പണ്ടം ബുദ്ധി താന്‍ CG. before Parašu Rāma.

mōnda 1. (C. mōti, Te. mōmu, T. mūńǰi). 1. The face പാഴന്‍റെ മോ. യേ കാണാതേ CG.; the snout ആലെക്കു വരുന്ന നേരത്തു മോന്തെ ക്കടിക്ക prov. വററു ആടിന്‍റെ മോന്തെക്കു പ ററി Arb. 2. (=മൊന്ത) a brass ewer to draw water, water vessel of kings. പിടിമോന്ത = കൂ ശ; പൊന്പിടി — TR. മോന്തുക So. to sip, drink = മോകുക as കഞ്ഞി മോന്തിക്കുടിക്ക V2. to gulp down. മോന്തി = മൂവന്തി Twilight മോ'ക്കേത്തത്തായം വെക്ക TP. മോന്തായം = മുകന്തായം.

māččal & മാച്ചില്‍ T. M. 1. VN. of മായുക q. v. 2. (T. മററു S. മാര്‍ജന) a besom, broom, ചൂതുമാ. of rushes, പട്ടമാ. of Areca leafstalks (മാച്ചിപ്പട്ട.). കുററിമാ. stump of a broom, അടിമാച്ചിലും TP.